گرگان، مرکز استان گلستان، شهری تاریخی در دامنه‌های البرز شرقی است که در گذشته «اَسترآباد» نام داشت و از سال ۱۳۱۶ به‌طور رسمی «گرگان» خوانده می‌شود. این شهر با قرارگیری در آستانهٔ جنگل‌های هیرکانی و مجاورت جلگه‌های سرسبز، آب‌وهوایی معتدل و طبیعتی چهارفصل دارد. جمعیت گرگان بر پایهٔ سرشماری ۱۳۹۵ حدود ۳۵۱ هزار نفر است؛ مساحت محدودهٔ شهری نزدیک به حدود ۶۰ کیلومتر مربع و مساحت شهرستان حدود ۱٬۶۱۵ کیلومتر مربع برآورد می‌شود. گرگان به‌واسطهٔ پیشینهٔ کهن خود، در نزدیکی «دیوار بزرگ گرگان» یا «مار سرخ»—از شاخص‌ترین آثار تدافعی ایران باستان—قرار دارد و در بافت تاریخی‌اش، بازار نعلبندان، مسجد جامع و کاخ‌–‌موزهٔ گرگان هویت شهری را روایت می‌کنند. در طبیعت پیرامون، بلوار و جنگل ناهارخوران، پارک جنگلی النگدره، تپهٔ هزارپیچ و روستای ییلاقی زیارت از محبوب‌ترین تفرجگاه‌ها برای پیاده‌روی و گردش هستند. دسترسی هوایی از طریق فرودگاه گرگان و ریلی از طریق ایستگاه راه‌آهن فراهم است و مسیرهای جاده‌ای این شهر را به شهرهای شمال و شمال‌شرق پیوند می‌دهد. حضور دانشگاه‌های معتبر (از جمله دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان و دانشگاه گلستان و دانشگاه آزاد اسلامی واحد گرگان) به جایگاه علمی شهر افزوده و تیم بسکتبال «شهرداری گرگان» نام آن را در ورزش کشور برجسته کرده است. شهرداری گرگان با تمرکز بر نگهداشت فضاهای سبز، بهسازی معابر، حفاظت از بافت تاریخی و ارائهٔ خدمات الکترونیک، مدیریت توسعهٔ شهری را بر عهده دارد. ترکیب تاریخ، طبیعت و زیرساخت‌های ارتباطی و خدماتی، گرگان را به شهری شناخته‌شده و رو‌به‌توسعه در شمال ایران بدل کرده است.